Mihai stătea exact în același loc unde lăsase pe Ana acum cinci minute, uitându-se în jur pierdut, iar
Psa su zvali Magla. Velik, čupav, siv kao prosinačko jutro, živio je u dvorištu Zorićevih već osam godina.
— Jelena, ti stvarno misliš da ću ja nakon razvoda po hodnicima tumarati? — Ljubica je iz vrećice izvukla
— Ileana, crezi tu serios că după divorț o să hoinăresc pe la scări? — Lidia scoase din sacoșă bluza
— Mama dolazi večeras. Zauvijek. Već sam dogovorio. Vedrana je podigla pogled s laptopa. Nije odmah shvatila
Mislav je stajao na istom mjestu gdje je prije pet minuta ostavio Maju, zbunjeno gledao oko sebe, a u
Mama vine în seară asta. Definitiv. Am aranjat totul. Valeria ridică privirea de la laptop.
Stajala je uz prozor i gledala u mokri asfalt. Tri noći zaredom borila se za život pedesetogodišnjaka
Dragi dnevniče, Danas mi se opet vratila ta priča. Ne znam zašto baš danas, možda zbog vrućine.
Maria stătea la fereastră și privea asfaltul ud. Trei nopți la rând scosese un pacient din pragul morții